USA, van Dallas naar Albuquerque
17 februari 2009 - Albuquerque, New Mexico, Verenigde Staten
Mijn laatste dag in Dallas is prima verlopen. Ik ben naar het Nasher Sculpture Museum geweest met een prachtige collectie, zowel binnen als in de beeldentuin. Daarna naar de Reunion Tower geweest, een uitkijktoren met een ronddraaiend restaurant op zo’n 170m hoogte. Ik heb genoten van het prachtige uitzicht op downtown tijdens de zonsondergang. Heerlijk sushi gegeten en Mojitos gedronken. Top afsluiting van Dallas, een stad die me erg goed is bevallen.
Op vrijdag 13-2 met de Greyhoundbus van Dallas naar Oklahoma City. Een reis van 4,5 uur en 220 miles. Niet echt een grote afstand zeg maar voor Amerikaanse begrippen. Prima rit gehad en gezellig zitten kletsen met een Amerikaan naast me. De bus is gewoon een grote touringcar met gelukkig een ruime zit. De bus stopt zo nu en dan onderweg om mensen op te pikken of af te zetten en om af en toen een kleine pitstop te maken om wat te eten en te drinken.
In Oklahoma City een taxi genomen naar mijn hotel dat (helaas) een behoorlijk eind buiten het centrum ligt. Na het inchecken bij de tent ernaast een heerlijke steak gegeten, toch het geen waar ze in Texas het beste in zijn ;-) De volgende dag de stad in gegaan. Downtown is behoorlijk uitgestorven omdat het weekend is en hier voornamelijk kantoorgebouwen staan. Ben bij het Oklahoma Bombing Memorial geweest, de plek waar in 1995 een overheidsgebouw is opgeblazen. Prachtig monument met grote vierkante schijven aan weerszijde, de rand waar gebouw stond en ertussen in een rechthoekige ondiepe zwart waterpartij. Aan de zijkant ervan een veld met lege stoelen die de omgekomen mensen representeren, echt heel indrukwekkend. Nog indrukwekkender was het museum, met een overweldigende presentatie van de aanslag in de vorm van foto’s, film en objecten die ter plaatse gevonden zijn. Heel erg aangrijpend.
Aan het begin van de avond naar Bricktown geweest, een moderne wijk in Oklahoma City waar het toeristen en uitgaansgebeuren is. Het was er barstens vol met mensen omdat er vlakbij Bullriding was. Na een rondwandeling ben ik bij Toby Keith’s Bar and Grill naar binnen gegaan. Hij is de lokale muziekheld en heeft een groot restaurant met live muziek. Ik heb me weer vergrepen aan een heerlijke T-bonesteak en de nodige biertjes natuurlijk. Aan de praat geraakt met een meid, Joyel en haar neef. Erg gezellig en uiteindelijk met haar mee gegaan naar een andere tent en om ½ 3 daar de deur uit gezet, sluiting. Omdat zij en een vriend van haar iets te veel hadden gedronken en ik (gek genoeg) het minste op had zijn we met haar auto (ik reed) naar haar huis gegaan en heb ik daar overnacht (ja, in de kamer van haar dochter die er niet was, netjes hè ;-)) De volgende ochtend weer teruggereden naar het hotel om mijn zooi in te pakken zodat ik de volgende bus naar Amarillo kon halen. Wat het weer betreft is het prachtig zonnig maar behoorlijk koud, tussen de 0 en 10 graden Celsius.
De busreis met Greyhound van Oklahoma City naar Amarillo is 5 uur en 270 miles. ’s Avonds (15-2) aangekomen in Amarillo en een hotelletje gepakt om te overnachten.
Gisteren (16-2) de volgende busrit van Amarillo naar Albuquerque New Mexico. Weer een rit van 5 uur en 300 miles. Vervolgens met het openbaar vervoer naar mijn hotel. ’s Avonds op de hoek bij een Mexicaan heerlijk enchilada’s gegeten. Vanmorgen mijn was gedaan en ik ga zo Albuquerque verkennen, dus over die ervaringen later meer.
Liefs Sander, en hou vol met jullie lieve berichten, top!!
Altijd weer juicy om over mijn steak-woorden te lezen.
Probeer voor de gein ook eens een porterhouse steak.
Ik ben een fan van Toby Keith.Heb hem leren waarderen door een nummer getiteld: I don't wanna talk about me ,een geweldig nummer.Ik heb behoorlijk wat werk van hem.
Wat jij zo beschrijft van Texas maakt mij wel enthousiast daar een keer heen te gaan.Mijn neef Bill(zoon van oom Hans, de broer van mijn Pa woont er trouwens(Austin).Ik ben benieuw naar je avonturen in Albuquerque.
Keep ook de foto's cumming.Schitterend reisverslag.
Binnenkort zijn we in de buurt.
Van 6-13 maart zitten we dan in Las Vegas.Wellicht kunnen we buurten.
Grortjes
Rob
Heerlijk om jouw verslagen te lezen. k volg je helemaal op de voet/kaart en poets tegelijk mijn kennis van de US even op. Volgens mij ben je al snel gewend en zit je al helemaal in je omgeving. Mooi helder weer bij jou; zie ik aan je foto's
Het weer is hier wat troosteloos en het komt maar niet boven de 5 gr. Ik hoop op een vroeg voorjaar. Hele fijne dagen daar en ik kijk uit naar je volgende avonturen.
Liefs en knuffels,
Jannie.
Wat een heerlijk verhaal, een verademing na alle crisesverhalen waarmee je hier wordt 'doodgegooid'.
Die stoelen! Kan me helemaal voorstellen dat dat diepe indruk heeft gemaakt. Je maakt trouwens prachtige foto's! Arina komt zo voor haar tekenles, dus ik hou het kort.
Geniet maar lekker,
Dikke kus,
Marja
En verder: jij gaat toch wel een heeeeele dikke motor huren (Orange Chopper County?) en toeren daar? Zou ik nl 100% zeker doen! (in m'n dromen tenminste want kheb geen motorrijbewijs ;-)
Koop er een gitaar bij, laat je haar groeien en...lets rock & ride, haha. Nee maar het lijkt me wel gaaf om te doen!
Garoeten maar weer, Auke
Fijn dat je het leuk hebt. Je hebt toch wel heel wat afgereden in de Greyhound bus. Lijkt me leuk. Het is daar dus ook wel koud op dit moment, kouder dan hier, maar het is hier wel erg somber weer, veel regen. Op het ogenblik dat ik dit schrijf gaat het wel met het weer, een beetje zon, zo'n 2 graden. Merk je daar iets van de credietcrisis? Hier zijn de berichten niet erg opbeurend. En het is zoals Marja schrijft, je kan de tv niet aanzetten of je krijgt berichten over de credietcrisis. Wat trouwens een toeval over de bomaanslag in Oklahoma City, ik heb gisteren op NGC naar een reportage over de Unabomber zitten kijken.
Nu lieverd veel plezier verder en ik wacht op je volgende bericht.
Liefs
Marjo
Lekker veel gebust de laatste dagen! Heb je al een cowboyhoed?
Ik ben het met Mar eens, schitterende foto's. Kijk dagelijks in mijn mail of er weer nieuws is van je. Het is elke keer leuk om je verhaal te lezen en je foto's te bekijken. Hoop dat het bruin op je bekkie nog een beetje houdt nu het zo koud is. Je zag er nl. goed uit op de foto, als een filmster. Gastvrij hè die Amerikanen. Dat is wel iets waar we in Nederland nog wat van kunnen leren. Nou dat was het weer. Kijk alweer naar het volgende bericht uit. Hele dikke kus, Marieke
je hebt je een ware gentleman getoond, heel netjes. we hadden natuurlijk niet anders van je verwacht.
Wat heerlijk dat je het zo naar je zin hebt in de states en het voordeel is: there is much more where that came from!
Sanne en ik sluiten ons wel aan bij Auke: kek ie uit! Foto's van sander die afval prikt boeien ons toch minder. Hou het maar bij mooie vergezichten :-) Krijgen we volgende keer weer een kiekje van jou gebruind gelaat om te verafgoden?
kus Sanne en Eelco